“A jesli czegoś pożądasz tak jak twoje życie, ale odwodzi cie to od prawdy, odrzuć twoje porządanie, gdyż lepiej jest żyć w prawdzie niz ją utracić i być wtrącony do ciemności zewnętrznych”
„Bądźcie tedy i wy doskonali, jak wasz Ojciec-Matka w niebie doskonały jest”
„Jeśli nie będziecie się strzegli świata i jego zgubnych sposobów, nigdy nie znajdziecie Królestwa Niebieskiego”
- Jezus Chrystus: (Piąta) Ewangelia Życia Doskonałego”
He who is within Siwa/ He who manifested himself from Shiwa/ He who gave names to the countless forms of Shiva…
He who pervades thoughts/ He who is purify incarnate/ My son Agasthia! Come forth!
– a prayer to the famous sage Agasthiar
-- * --
Sutra Serca: Prajnaparamita-Hridaya-Sutra
- Moje tłum. (p.n.) tłumaczenia z sanskrytu na angielski Harischandra Kaviratna. Źródło: Sunrise magazine, December 1996/January 1997. Copyright © 1997 by Theosophical University Press
Om namo bhagavatyai arya-prajnaparamitayai!
Om! Chwała b(ł)ogo-sławionemu i wspaniałemu! (który dotarł do drugiego brzegu najdoskonalszej transcendentalnej wiedzy).
(W tej inwokacji doskonałość transcendentalnej wiedzy ma upostaciowanie w pełnej współczucia matce bodhi – mądrości – która zsyła i obdarza oświeceniem bodhisattwów (mędrców), którzy przejawiając czujność realizowali zalecenia przepisane aspirantowi dotyczące uzyskania pełnego oświecenia – samyak sambodhi.)
Wers 1
arya-avalokitesvaro bodhisattvo gambhiram prajnaparamitacaryam caramano vyavalokayati sma: panca-skandhas tams ca svabhavasunyan pasyati sma.
Wspaniały bodhisattva - mędrzec, Avalokitesvara, zajęty praktykowaniem głębokiej transcendentalnej dyscypliny mądrości, spojrzał w dół z wysoka na pięć agregatów, nazywanych skandha, (czyli materię (rupa), uczucia (vedana), koncepcję (samjńa), doświadczenie (samskara) i świadomość (vijńana)), i zobaczył, że w ich istocie (svabhava) są pozbawione substancji.
Wers 2
iha sariputra rupam sunyata sunyataiva rupam, rupan na prithak sunyata sunyataya na prithag rupam, yad rupam sa sunyata ya sunyata tad rupam; evam eva vedana-samjna-samskara-vijnanam.
(Ta) tutaj, O Sariputra, forma fizyczna jest próżnią (jest esencją pozorną, esencją, której w istocie nie ma, materia nie istnieje naprawdę, nie dajmy się zbałamucić złudzeniu, że ona jest tym czym nam się wydaje, że jest. Ona jest nieprawdziwa, jest niczym, jest niczym więcej jak pustką samą, próżnią – moje rozwinięcie p.n.); w istocie, próżnia jest tą formą fizyczną. Poza planem fizycznym, poza materią nie ma próżni; więc tam gdzie nie ma próżni, tam nie ma materii. To co jest pustką, jest materią; to co jest materią jest pustką, nicością. Podobnie ma sie sprawa (z czterema agregatami) uczuciami, percepcją, wyobrażeniami umysłu i swiadomością (które są pozbawione substancji).
Wers 3
iha sariputra sarva-dharmah sunyata-laksala, anutpanna aniruddha, amala avimala, anuna aparipurnah.
Tutaj obecne, O Sariputra, wszystkie zjawiska (zamanifestowanego) istnienia charkteryzuje pustka (nierealność): nie są narodzone ani unicestwione, nie są skażone ani nieskzitelnie czyste, nie są wybrakowane ani przepełnione
Wers 4
tasmac chariputra sunyatayam na rupam na vedana na samjna na samskarah na vijnanam. na caksuh-srotra-ghrana-jihva-kaya-manamsi. na rupa-sabda-gandha-rasa-sprastavya-dharmah. na caksur-dhatur yavan na manovijnana-dhatuh. na-avidya na-avidya-ksayo yavan na jaramaranam na jara-marana-ksayo. na duhkha-samudaya-nirodha-marga. na jnanam, na praptir na-apraptih.
Dlatego też, O Sariputra, w próżni-pustce nie ma żadnej formy fizycznej, żadnego uczucia, żadnego myślowego wyobrażenia, żadnej świadomości; żadnego oka, ucha, nosa, języka, ciała czy umysłu; żadnych przedmiotów zmysłowego postrzegania formy fizycznej, dźwięku, zapachu, smaku bądź stanów dotykowych; żadnego elementu-czynnika wizualnego, i tak dalej, aż dochodzi się do stwierdzenia, że nie istnieje żaden organ poznania umysłowego (i jakakolwiek funkcja poznawcza z nim zwiąana – p.n.ja). Nie ma żadnej głupoty-niewiedzy, ani ich unicestwienia, od chwili gdy rozumiesz: ani starzenia i śmierci, ani przeciwdziałania starzeniu i śmierci. Nie ma (żadnego) cierpienia, rozpoczęcia, zaprzestania, nie ma ścieżki; nie istnieje jakaś żadna wyższa wiedza, osiągnięcie (nirwany), nieosiągnięcie
Wers 5
tasmac chariputra apraptitvad bodhisattvasya prajnaparamitam asritya vibaraty acittavaranah. cittavarana-nastitvad atrasto viparyasa-ati-kranto nistha-nirvana-praptah.
Dlatego też, O Sariputra, z powodu jego nieosiągnięciowości (niezaspokojeniowości) (nirwany), bodhisattva, ucieknąwszy do prajnaparamity (transcendentalnej mądrości), spoczywa spokojnie w doskonałej wolności umysłu. Poprzez jego nieposiadanie umysłowych przeszkód i utrudnień (bodhisattva) bez strachu, przewyższając wszystkie perwersje, osiąga nieosiągalny błogostan nirwany.
Verse 6
tryadhva-vyavasthitah sarva-buddhah prajnaparamitam asritya-anut-taram samyaksambodhim abhisambuddhah.
Wszyscy Przebudzeni
Wers 7
tasmaj jnatavyam: prajnaparamita maha-mantro mahavidya-mantro 'nuttara-mantro samasama-mantrah, sarva-duhkha-prasamanah, satyam amithyatvat. prajnaparamitayam ukto mantrah. tadyatha: gate gate paragate parasamgate bodhi svaha. iti prajnaparamita-hridayam sa-maptam.
Dlatego też prajnaparamita powinna być uznana za wielką mantrę, mantrę wspaniałej mądrości, najbardziej wysublimowaną mantrę, nieporównywalną mantrę i środek łagodzący na wszystkie rodzaje cierpień; to jest prawda, która jest tym czym jest dzięki byciu niezakłamaniem (moja interpr.:)). Oto mantra ogłoszona w prajnaparamita. Oto ona:
gate gate paragate parasamgate bodhi svaha!
Przejdźmy, przejdźmy, przejdźmy poza, na drugi brzeg razem! O oświecenie! Chwała!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz